Filipino Sex Stories
Anal, BDSM, Celebrities, Erotic Couplings, Erotic Horror, Exhibitionist and Voyeur, Fetish, First Time, Gay Male, Group Sex, Interracial Sex, Lesbian Sex, Mature, Mind Control, One Night Stand, Reluctance, Romance, Sci-Fi and Fantasy, Supernatural, Taboo, Toys and Masturbation, Transsexuals, Wife Lovers

UNANG KABANTANA – KUWENTONG MAKATI

Submitted by on Wednesday, 1 October 2014, 10:16 AM | True Story | Tagalog
Categories: Wife Lovers, Romance   Tags: ,

LAKAS LANG TALAGA ng loob. Wala namang mawawala kung susubukan. Panata ng malilibog.

Una ko pa lang nakita si Kring, ang lakas na ng dating niya sa akin. Naghihintay ako ng taksi noon para sa isang appointment sa labas ng opisina. Siya naman, binaba ng kotse sa mismong harap ko. Mga 31 o 32 ng taon si Kring – isa sa mga abugada namin sa opisina. Pero dahil maliit siya, ang daling makalinlang. Sa unang tingin, iisipin mong fresh out of college. Unang tingin, para siyang mas mestisahing version ni Angelu de Leon.

Naka dress siyang maigsi noon. High heels. Sosyal na sosyal ang dating. Ang pagkakakilala ko sa kanya sa opisina, English-speaking. Binati niya ako. Tumango lang ako.

Asawa niya ang naghatid sa kanya malamang. Unang beses ko pa lang siya nakilala, iyong wedding ring na niya ang unang nakita ko. Sayang, kako. Dyahe.

Ewan ko kung ano ang meron sa hitsura niya noong araw na iyon at hindi ako mapakali sa aking business meeting. Namamali ako ng pindot sa powerpoint, nauutal sa mga sinasabi. Talagang hindi siya maalis sa isip ko.

Pagkatapos ng meeting, sinubukan ko siyang hanapin sa office directory ng telepono ko. Nandoon nga ang kanyang office cellphone number. Ni hindi ko na inisip kung dapat ba siyang tawagan or hindi na lang – kung si Bambi na lang na gilfriend ko noong panahon na iyon ang dapat kong tawagan. Basta tinawagan ko na lang.

“Hi Ms. Quinto. Si Andrew to. Sa Sales. We were introduced the other day -”

“Andrew, yes. Of course I remember you. What's up?”

Inaya ko siya kumain sa labas. Sabi ko, bored ako. Pumayag naman siya agad.

Unang pananghalian namin iyon. Kinabukasan, niyakag ko siya ulit. At iyong sumunod na araw, at iyong sunod pa doon. Hindi nagtagal, automatic na siyang dumadaan sa mesa ko bandang mga alas dos ng hapon, dala ang wallet at cellphone, para magyakag na lumabas.

NAGING MALAPIT KAMING magkaibigan ni Kring. Hindi ko alam sa totoo lang kung paano kami nagkasundo. Sosyal siya – laking exclusive school mula pagkabata, at sa Ateneo nag law school. Ako naman, parang tambay na binihisan lang.

Siguro dahil may kakaibang hilatsa din itong si Kring. Saksakan ng taray. Karamihan ng mga taong lagi naming katrabaho, ayaw siyang kausapin. Kung may kumakausap man sa kanya, puro mga expat. Sikat na sikat siya sa mga expat. Ang husay kasing kumausap ng tao, kung gusto niya magpasikat. Sweet, na tipong pagnanasahan mo talaga. Ang biro ko nga sa kanya, meron siyang fans club.

Dumating ang point na lagi na lang kami magkasama. Kung hindi siya nahahatid o nasusunod, maging sa pagpasok at pag uwi, dahil pareho rin naman kaming nasa Paranaque area nakatira. Maging pagkauwi, kung hindi pa dumarating agad ang asawa niya, tumatawag siya minsan para makipagdaldalan kapag tulog na ang mga anak niya.

Nagkaayahan kaming mag nightcap minsan. Gagabihin kasi ang asawa niya, hindi siya masusundo agad. Ilang beses na naputol ang usapan namin sa kakatext niya.

“Sana pala hindi ka na nagyaya. Magtetext ka lang naman pala ng magtetext.”

“Hello, that's my husband kaya.”

“Kelan pa gumamit ng BBM ang asawa mo?” Blackberry kasi ang mga telepono namin sa opisina. Kaya kung sa Blackberry Messenger ang tunog na maririnig, alam ko ng hindi sa asawa niya iyon. “Fans mo lang iyan ano? Ewan ko ba sa iyo kung bakit mo ineentertain ang mga iyan.”

“Wow, you have an opinion about it? Ano ka, asawa ko?”

“I know my place. Sorry.”

Saglit kaming natahimik, pero natawa siya sa sinabi ko. “Uy, you're nagtatampo? That's new ha.”

“Hindi naman. Nakakabuwisit din kasi minsan iyong magkasama tayo tapos your mind is elsewhere. Bakit ba ang lakas ng hatak sa iyo ng mga fans mo na iyan?”

“Alam mo naman, bukod sa iyo, sila lang ang mga puwede kong tawaging “friend” sa office. I'm not the most popular person, as you know. Alangan namang mag stoop down ako sa gusto nila, right?” Nagtext siyang muli. “Ayan, hindi na. Ito kasing mga ito, pinaandar ko lang naman ang mga iyan e.”

“Am I a “fan”?”

“Do you want to sleep with me?”

“Oo.”

“Sira ka talaga.” Nagseryoso si Kring. “Hey, I don't want us talking like that anymore. Baka hindi tayo maging comfortable. I like having you around, bilang friend. Besides, you know my status.” Tinaas niya ang kamay at pinakita ang kanyang singsing. “Gustuhin ko man, hindi na puwede.”

“Sounds like ginusto mo. Ginawa mo na?”

“That's not a very nice thing to say to a married woman.”

“Nagtatanong lang naman. You're a married woman, pero the operative word there is 'woman.' Babae ka. May pangangailangan.”

“Why would you think na I don't get what I need from Drew?” Si Drew, ang asawa niya.

“You want me to wonder and speculate behind your back o tanungin na lang kita ng diretso?” Ni hindi ko na sinagot ang tanong niya. Alam kong alam niya na alam ko na minsan, hindi smooth ang marriage nila. Bata pa sila kinasal. Straight out of law school. “Always been curious, you know. Sa dinami-dami ng mga kinekerengkeng mo, porener pa naman ang karamihan sa mga iyan. Ever been, um, tempted? Ever gave in?”

“No.” Matigas niyang sagot. “Honestly, minsan na akong naging curious. You know Drew. He's sometimes so busy. And you know us minsan, kung nagaaway, ilang linggo inaabot. Of course minsan, natetempt din. But I never gave in. Never. Can we please drop this topic? Hindi na ako kumportable. Get me a drink.”

HINDI KO NA nga pinush ang topic hanggang mapagkasunduin naming umalis. Sasabay siya sa akin sa taksi pauwi. Hindi siya masusundo ng asawa niya.

Kapag magkasabay umuwi, kalimitan, magkalapit kaming nakaupo sa likod. Touchy talaga bilang tao si Kring. Kung panatag na siya sa iyo, gusto niya laging nakasandal. Minsan, gusto ring inaakbayan.

Pero noong gabing iyon, hindi siya sa malapit umupo. Nandoon siya sa mismong likod ng driver.

“Kring, anything wrong with you?”

“Bakit?”

“Ang layo mo nakaupo.”

“I don't know Andrew. I guess I just want to relax a little bit.”

“Bakit, napagod ka ba today?”

“Hindi pagod.”

“What is it then?”

“Basta. Hindi pagod.”

Umirap na lang sa akin si Kring.

Sa mga pagkakataong ganito, ang kadalasan kong ginagawa, hinihila ko siya palapit sakin, inaakbayan, at isinasandig ang katawan sa dibdib ko. Parang anak kung tutuusin – sa taas niyang 5ft at sa tangkad kong 6'1, parang bata siya tignan kung minsan kung ako ang kasama.

Ganoon nga ang ginawa ko – hinila ko siya palapit sa akin. Pero malayo ang parang anak ng mood ng gabing iyon. Kung dati'y parang magkabarkada lang talaga ang asta namin sa isa't-isa, ngayong gabi, tila nagpapakiramdaman.

“Are you not comfortable?”

“I am.”

“So what's wrong then?”

“Nothing.”

“Ok. Sabihin mo lang kung may nasa isip ka. I know we're comfortable with each other na. Pero kung may nagbago, sabihin mo sa akin. I'll respect your boundaries.”

Nilagay ko ang kamay ko sa bewang niya, gaya ng karaniwan kong ginagawa. Hinimas-himas ang gilid ng kanyang bewang ng hinlalaki. Lagi naman kaming ganito. Lagi kong nakakapa ang panty niya, pero kalimitan wala lang. Pero sa gabing ito, parang may iba.

Parang mas lumalim ang hinga niya. Parang mas lalong siyang naging mabango. Nagiinit kaya si Kring? Sa himas ko minsan, tila mas nagsusumiksik siya sa akin, at nahuhuli ko ng ilang ulit na tumitingin sa aking mukha.

Hinigpitan ko ang pagkakaakbay sa kanya – ganoon kami kapag giniginaw siya. Ginaw o nerbyos, minsan pareho ang senyales. Mahigpit na pagkakaakbay hanggang ang kamay ko ay nakalapat sa may tiyan niya.

Pero dahil mas nakasiksik siya sa akin ngayong gabi, mas natatama ang kamay ko sa puson niya kaysa sa mism... Read More

You might also like: